Mrozoodporne

Wśród kaktusów jest wiele gatunków, które w naszych warunkach klimatycznych mogą rosnąc na dworze i tam zimować. Spełnić należy tylko jeden najistotniejszy warunek: przed nadejściem mrozów kaktusy muszą być zasuszone do tego stopnia, żeby ulęgły zmarszczeniu. Zmarszczenie ma zasadnicze znaczenie, chodzi bowiem o to, żeby soki komórkowe, które pod wpływem mrozu zamarzają i rozszerzają się, nie rozerwały tkanek.

Drugim ważnym momentem jest należyte przygotowanie podłoża do posadzenia kaktusów. Wybierając miejsce na ich posadzenie powinniśmy pamiętać, że żyją one w suchym klimacie na terenach piaszczystych. Wybieramy dla nich spokojne, bezwietrzne miejsce, a podłoże, które powinno być bardzo przepuszczalne, przygotowujemy w specjalny sposób:


1. Usypujemy nasyp nachylony w kierunku południowym

2. Przykrywamy nasyp folią. Zapobiegnie ona przebijaniu się chwastom, kretom, myszom i nornicom, a także zapobiegnie przesiąkaniu wody od spodu.

3. Na folii układamy warstwę drenażu z kamieni, bądź też z tłucznia o grubości 5 -9 cm.

4. Następnie układamy warstwę folii perforowanej.

5. Kolejnym krokiem jest rozłożenie 5-8cm warstwy żwiru, na którym układamy kamienie dla ozdoby.

6. Teraz przyszła kolej na prawdziwe podłoże, którym wypełniamy miejsca pomiędzy kamieniami. Podłoże sporządzamy z następujących składników: grubo ziarnistego żwiru oraz żyznej ziemi ogrodowej w stosunku 1:1. Warstwa podłoża powinna mieć grubość 5-8cm.

W tak przygotowane miejsce sadzimy rośliny. Obsadzamy zagon zawsze w okresie od 15 maja do 15 lipca, tak żeby rośliny zdążyły się zaaklimatyzować i przed nastaniem przymrozków były dobrze ukorzenione.

Na początku września całość nakrywamy szkłem lub folią, żeby woda deszczowa nie nawilżała podłoża, a kaktusy przeschły. Szklany lub foliowy dach umieszczamy 50-70 cm nad zagonem, tak aby pod dachem był przepływ powietrza. Drenaż pod zagonem i dach nad roślinami powodują szybkie przeschniecie ziemi i zmarszczenie się kaktusów.

Następnym warunkiem udanej uprawy w gruncie jest dobór najwłaściwszych, mrozoodpornych gatunków kaktusów.

Do dobrze znoszących nasze zimowe warunki klimaatyczne należą przeważnie opuncje. Należy tu wymienić gatunki: Opuntia arizonica, O. humifusa, O. hystricina, O. juniperina, O. lindheimeri, O. phaeacantha, O. polyacantha  z odmianami  ('Camanchica' i 'Longispina'), O. pollardii, O. rhodantha  z odmianami O. rutila i O. vulgaris. Echinocereus triglochidiatus  oraz  Maihuenia poeppigii.

Jest pewna grupa kaktusów, która w wyżej opisanych warunkach uprawowych w zimie nie została dokładnie sprawdzona, ale wytrzymuje w zimnej szklarni lub folii temperatury do -16°C. Są to rośliny, które bezwzględnie wymagają ochrony przed wilgocią w okresie jesienno-zimowym. Należą do nich takie gatunki, jak: Coryphantha vivipara, Neobesseya missouriensis, Pilocanthus paradinei, Sclerocactus whipplei, Echinocereus coccineus, Echinocereus engeLmannii, Echinocereus fendleri, Echinocereus pectinatus, Echiinocereus reichenbachii, Echinocereus triglochidiatus, Echinocereus viridiflorus, Cylindropuntia imbricata, Maihuenia patagonica i Maihuenia poeppigii.

Wskazane są próby uprawy tych gatunków w gruncie, ale pod warunkiem przestrzegania omówionych uprzednio wymogów bezwzględnego zimowania zupełnie na sucho i wcześniejszego doprowadzenia do zmarszczenia kaktusów.